Kleszcze to roztocza pasożytujące między innymi na naszych psach i na nas. Na wiosnę rozpoczynają swój sezon aktywności. Można je spotkać w lasach, parkach, ogrodach, na trawnikach. Sam kleszcz nie jest szczególnie niebezpieczny, poza uszkodzeniem skóry nie pozostawia większych konsekwencji (lekkie zaczerwienienie skóry- alergia). Problem zaczyna się w momencie gdy dopadnie naszego psa kleszcz zarażony którymś z pasożytów: babesią, borelią, ehrlichią. Do najbardziej niebezpiecznych chorób należy babeszjoza. Zarażenie psów następuje przez wprowadzenie ze śliną kleszcza pasożyta babesi, który rozwija się w krwinkach psa, co doprowadza do zaburzenia krążenia, uszkodzenie nerek, żółtaczki. Pies jest osowiały, pozbawiony energii, nie chce jeść, pojawiają się wymioty i podniesiona temperatura. Mocz zabarwiony jest na brązowo. Pies ciężko dyszy, może występować biegunka. Należy bezzwłocznie udać się jak najszybciej do weterynarza, gdzie pobrana zostanie krew do analizy i pies poddany zostanie leczeniu. Pies może zostać całkowicie wyleczony. Nie mniej jednak choroba ta jest nawet śmiertelna albo może przyjąć formę przewlekłą.
Profilaktyka
Na polskim rynku dostępne są preparaty przeciw kleszczowe, którymi należy zabezpieczyć psa. Głównie są to preparaty typu spot-on, spray, puder, obroża. Zabezpieczają one psa od 2 tygodni do 3 miesięcy w zależności od preparatu. Przed aplikacją należy dokładnie przeczytać instrukcje i przeciw wskazania.
Polecam preparaty typu spot-on frontline, advantix.
Często jednak mimo, iż zabezpieczymy naszego psioka preparatem przeciw kleszczowym, znajdziemy go na ciele psa. Należy go wtedy wykręcić za pomocą pincety, bądź udać się do weterynarza, który umiejętnie zrobi to za nas.